Hz. İsa’yı mıhlayanları affet ALLAH’ım bilmiyorlar dediği gibi.
Kurak çöllerin bir yağmur damlasına hasreti gibi.
Adem’in Havva yüzünden cenneti terk eylediği ve yinede uğruna yanmaktan vazgeçmediği gibi.
Kitabını yaktırmak istemeyen ve onu sır gibi saklayan ensar gibi vede sırrı gibi.
Mevlana nın ayrılmayı men ettiği,kavuşmayı dilediği Şems e olan kutsi duygusu gibi.
Kanuni nin Hürrem inin kollarında ölüşüne bezenir gibi.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta