Hz. İsa’yı mıhlayanları affet ALLAH’ım bilmiyorlar dediği gibi.
Kurak çöllerin bir yağmur damlasına hasreti gibi.
Adem’in Havva yüzünden cenneti terk eylediği ve yinede uğruna yanmaktan vazgeçmediği gibi.
Kitabını yaktırmak istemeyen ve onu sır gibi saklayan ensar gibi vede sırrı gibi.
Mevlana nın ayrılmayı men ettiği,kavuşmayı dilediği Şems e olan kutsi duygusu gibi.
Kanuni nin Hürrem inin kollarında ölüşüne bezenir gibi.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta