NASIL KAYBOLDUN BİRDEN?
Fırtınalar kopardı yar, sarsılırken karşında,
Ben sevdalar haykırırken, zehirliydi sözlerin…
Omuz silkip terk ettin yar, Kozan, köprü başında,
Kahve rengi gözlerimde, kahve rengi gözlerin.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Buharlaştın aniden yar, gözümdeki yaş gibi
O sükutun cevabınmış, yeni yeni anladım…
Yılgın Yağmur’a deseydin; “Böreğimde taş gibi
Bela olma başıma git! Derdim; seni anladım.
kaybolur üstad kafasına koymuşsa baka kalırız ardındsn öylece bir tek soru bile soramayız.....kısmetten ötesi boş
yürekten kutlarım
Kim bilir o demeye gelecek neler söylenmiş, neler ima edilmiştir de işe gelmediğinden anlamak istenmemiş olabilir. Hep öyle olur çünkü...
Kaleminize sağlık sayın Nebi Ünler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta