Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sayın Aşık Meriç bende diyorum ki sömürenler utasın. Tüm dünya tüm insanlarındır. İnsanın insana hükmetmesi olur mu?
Saygılar sunuyorum. 1n2k
Değerli Ozan çok önemli bir konuya, çok çarpıcı bir güzellikte temas etmişsiniz. Sizin bütün şiirlerinizi beğeniyor, kutluyor ve yüreğinize sağlık diyiyorum. İyiki varsın ve ozansın.Teşekkürler, sağol, varol.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta