Nasıl Geldim Şiiri - Sadık Kocabaş

Sesin Yankısı

Gönül tezgahında sevdayı dokurum,
Hakikat ilmini kalpten okurum,
Aşkın deryasında bir hoş vakurum,
Dünya çilesinden yoruldum da geldim.

Hece hece dizdim bitmez bu sancıyı,
Gönlümden uğurladım her bir yabancıyı,
İçimde ağırladım dertli uykuncuyu,
Menzilin ucuna sarıldım da geldim.

Redif kokusuyla sarmışken her yanı,
Kafiye bürüdü sızlayan bu canı,
Noktayla virgülün bittiği o anı,
Zamanın bağrından derildim de geldim.

Güneşin bağrına umutlar ekilir,
Hasretin elinden bin sitem çekilir,
Zalim nefs önünde boyunlar bükülür,
Varlık kafesinden kırıldım da geldim.

Yollar ki uzanır sonsuzun ardına,
Ruhum feda olsun dostun tek virdine,
Derman aramadım bu gönül derdine,
Kendi ateşimde karıldım da geldim.

Kalemsiz Şair’im, bitti son hecemiz,
Gündüze kavuştu karanlık gecemiz,
Hak kapısı oldu bizim tek yücemiz,
Ezel mahşerinde duruldum da geldim.