Dost sanmıştım ben de seni,
Adam bile değilmişsin! .
Kızarmamış yüzün teni,
Doğruluktan eğilmişsin! .
Şairliğin etmez para,
Dostuna açarsan yara,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Kul Refiki neler gördü,
Bitmiyor gönlünün derdi,
İnsan sanıp değer verdi,
Saman gibi yığılmışsın! .
Refik kutlu
YÜREĞİNİZE VE EMEĞİNİZE SAĞLIK BEĞENİYLE OKUDUM KUTLARIM SİZİ KALEMİNİZ DAİMA IŞIK VE UMUT SAÇSIN SAYGILARIMLA +10PUAN
GÜZEL BİR TAŞLAMA,KİME YAZILDI İSE UMARIM BU MESAJIN KENDİSİNE ULAŞIR,HATASINI ANLAR DOĞRU YOLU BULACAKTIR İNŞALLAH..KUTLUYORUM ABİM,
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta