Gönlümde eskiden sen vardın gülo
Gittiğin o günden beri
Boş duruyor gelip giren olmadı
Gönlümün penceresi perdesiz kaldı
Kızgın güneş vursada içeri
Sen olmayınca yerdeki laminat küflendi
Mutfakta biriken bulaşıklardan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ah gülo sen gitikten sonra bulaşıklardan fareler beslendi koçaman oldu gülümsetin beni alışmak zor bir yanın boş kalıyor hep yaşamıon hayatın tadı olmuyor dön gel gülo dön gel umarım gelir ayrıca şiirin on numara kendine haksızlık etme
Çok candan, içten yürekten..Duygulu hüzünlediren ayrılığın acısını
derinden hissettiren harika bir şiirdi.Değerli
üstadımı gönülden kutluyor saygı ve sevgilerimi sunuyorum..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta