Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Böyle bir dünyada yaşamak yok olmak zaten....
Şiiriniz, anlamlı, düşündürücü ve içten; tebrikler... 10 puan +ant. Güzel günlere kavuşmak ümidiyle...
Siirinde isledigin bütün duygularina yürekten katiliyorum,sadece son iki misra haric,gerci kötü niyet yok ama analar hicbir sey icin gözden cikarilmaz,Bende yadellerdeyim senelerdir ama hersey annemi,babami daha iyi sartlarda yasatabileyim diye basladi,siir cok güzeldi,saygilar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta