Ey Sevgili!
Şu nefisle dertte başım,
Yer diyorsun ama nasıl?
Beni bana koma şaşım,
Er diyorsun ama nasıl?
Nefsi ıslâh et der imân,
Odur çünkü asıl düşman;
Uyma nefse olun pişman,
Dur diyorsun ama nasıl?
İnsan nefsi ne inatmış,
Nûr'a perde yedi katmış,
Nefis hırçın bir tür atmış,
Sür diyorsun ama nasıl?
Dersin Aşkla gönlü oldur,
Sır küpüdür mecâz doldur;
Bütün mahlûk bana yoldur,
Var diyorsun ama nasıl?
Hayat rüyâ bildim elbet,
Senle yansam ilelebet,
İşte sana gönül mâbet,
Gir diyorsun ama nasıl?
Mecâz yârda o kordayım;
Aşksız aran çok zordayım,
Nere baksan hep ordayım,
Gör diyorsun ama nasıl?
Adem kulun şaştı kaldı,
Bu dünyaya nefsi daldı,
Aşk târifsiz müthiş hâldı,
Yor diyorsun ama nasıl? ..
Kayıt Tarihi : 4.2.2017 13:01:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!