Nasihatım olsun Şiiri - Birkan Demirci

Gönül, yanlış yola sakın sapma,
Kötüden iyilik, yarar çıkmaz.
Bir iyilik et, kimseyi kırma,
Kötüyle dost olan huzur bulamaz.

Dünyanın hâline şöyle bir bak,
Olgun insan sözünde durur ancak.
Kimsenin yükünü üstüne bırakma,
Gönlü boş olan sevgiye varamaz.

Söze kulak verme her duyduğuna,
El yükünü yükleme omzuna.
Bilgeliğin izini sür yolunda,
İçi karanlık olan baht bulamaz.

Zalimin yanında durma, uzak dur,
Doğru yol göçtür, isteyen bulunur.
Soyla sopla öğünmek kuru bir gurur,
Mezar taşıyla onur kazanılmaz.

Özünü dinle bilge sözlerden,
Aklın ışık alsın doğru özünden.
Evlat da olsa düşerse gözünden,
Kimsenin gönlünde yer tutamaz.

Sert gelenin önünde eğilme hemen,
Tövbe eden gönülden pişman eder.
Doğduğundan beri sana düşman eden,
Dost görünse bile yoldaş olamaz.

Fitne fesadın sonu ateştir elbet,
Güzel kuluna Tanrı da yoldaş elbet.
Vakti varken insanın değeri kıymet,
Sonradan fakir düşse de göz dar olamaz.

Yoksulluk dediğin ömür aşındırır,
Katranı kaynatsan olur mu şeker?
Kökü bozuk kişi köke döndürür,
Ham demir parlayıp cevher olamaz.

Hevesle yanma, canını yakma,
Yabancının sözüyle ocağını yıkma.
Başkasının güzeline kötü göz takma,
Elin yârı sana yâr olamaz.

Boş sözle övünme, âleme söyleme,
“İşim iyi” deyip yalanı dillendirme.
Her önüne gelene sırrını verme,
Sır iki kişinin, kalabalık olamaz.

Her kulda olmaz er olgunluğu,
Her sözün yoktur tatlı yankısı.
Sonu karanlıktır kötü soylunun,
Çalıp çırpmak ile kazanç olamaz.

Ey ozan, ah edip sararıp solma,
Her gelen nimettir, kimseden bilme.
Sevilen yere çok gidip gelme,
Aşırı gideni kimse özlemez.