Bir dikili ağacın olmayacak hayatta
Ya da tutunacağın bir dal
En basitinden bir çiçek büyüteceksin odada
Ya da şimdiden hazırlayacaksın sonunu
Arkana dönüp bakmayacaksın
Sahte dostların olacak ya da
Doğru dost doğru söyler ,can acıtır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta