Kırma ey dost kırma insan kâlbini
İnsan tek başına bir kâinâttır…
Barındırma kâlpte nefreti kini
Gönlüne sevgiyi dostluğu tattır…
Üzseler de seni üzme insanı
Çile ateşinde pişir de canı
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




hayar ırmağından su içen canlar
aklını gönlünü şen eylesinler
güneş ışığında yol alıyorlar
ayın ışığında yorulmasınlar
güzel bir şiir okumama imkan sağladığınız için tam puanımla sonsuz saygılarımı sunuyorum yüreğine sağlık üstad
güzel dizeler yüreginize saglık artık dostlugun adı degisti dost canlıların ismi aptallıga kadar indi saygılarla turan bey
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta