varlığının ötesinde
sınırlarını zorlarken
tonlarında huzur bulduğun ormanlar
hırçınlığın son perdesinde
benliğini sorgularken
yüreğine yürek
damarlarındaki kana kan katan topraklar
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta