El bağında sessiz gonca gül olacağıma
Çorakta dursaydım mağrur bir başak tanesi
Yaz gelmeden hasata hasret kalacağıma
Savursaydı beni ta yedi göğün nefesi.
Derdi yaratan sabrı da vermeye muktedir
Hafifliğin sırrı dahi bu ağır yüktedir
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta