Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Mevla hangisini yaşatıyorsa kaderiniz de nasibiniz de o dur kardeşim.
"KADERE İMAN EDEN KEDERDEN EMİN OLUR. ONA İSYAN EDENSE BAŞINI ÖRSE VURUP KIRAR! MADEM HER ŞEY EZELDEN BİR ALİM, KADİR VE HAKİM-İ MUTLAK TARAFINDAN TAKDİR OLUNMUŞTUR. O ZAMAN EY İNSAN, KISMETİNE RAZI OL Kİ RAHAT EDESİN!"
Hayırlı sınvlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta