Ben yürürüm sessizce kalabalıkların içinde.
Bir bakış bile sırrımı deşifre edebilir diye,
O yüzden taşırım kalbimde ağır bir giz gibi,
Sana ait olan ama senden gizlediğim narin sevgiyi.
Bir kitap sayfası arasında kurumuş çiçek gibi,
Kokusunu kalbimde saklarım, gizlerim rengini.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta