-iz'in toplam hareketleri sadece bir andı-
Çağın yamaçlarından alıp götürür tepelere
-an sustu, yalnız ve soğuktu-
bekleyen fil adımları süpürerek çıkar yolları Fuji’ye
Yüzyıldır bırakılmadı onlar gebelerde tepelere
Nükleer kara güller açılırken denizlere.
Sırtında dikenler, yaslanır göğsüm,
Yaşlıyım, kemikler batar tenime.
Yaşlıyım,
yorgunum;
en uzak tepelere bırak kemiklerimi
Türküleri ıslak, rüzgarları ölü, yarılanır ölmez kara gülleri...
Yaşlıyım, ışık damlar tepeye
Samuray kılıcı parlar,
ruhumu bölerken ikiye.
Yaşlıyım
götür beni,
türküler çağırır,
damlayan ışığın içine....
*
Ölüm kaybediyor...
çünkü, çoğalıyor.
Çoğumuzun içi ölüyor.
Her ölümden dirilen
ben
bencillik, ve
ve
beni...-Kurtar! -
Meçhule gitmeyen.
Hakan KaradumanKayıt Tarihi : 23.3.2011 11:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
çünkü, çoğalıyor.
Çoğumuzun içi ölüyor.
Her ölümden dirilen
ben
bencillik, ve
ve
beni...-Kurtar! -
Meçhule gitmeyen.
Hakan Karaduman
Çünkü hayattır üreten, eksilenleri yerine koyan. Hayattır en
dinmez acıların, ağrıların yerine tatlılıkları iyilikleri yakıştıran...acıların sevinçlerin algılanamadığı noktadadır ölüm...
'-an sustu, yalnız ve soğuktu-' o yalnızlık da ve soğukta bile hayat vardır sonuçta...güzeldi şiiriniz, kutluyorum saygıyla...
TÜM YORUMLAR (1)