“Hariçten fikre intikal eden müjdeli ilim;
Sen ki ne vakittir sus pus! Durup düşünen benim!”
Epeydir boş bakışlarında havanın uğultusu…
Düne göre daha cahil çiçeklerin hoş kokusu…
Ağaçtan düşüyor yeşilin kahverengi kurusu…
Belki akması unuturulmuş bir yığın duru su…
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta