“Hariçten fikre intikal eden müjdeli ilim;
Sen ki ne vakittir sus pus! Durup düşünen benim!”
Epeydir boş bakışlarında havanın uğultusu…
Düne göre daha cahil çiçeklerin hoş kokusu…
Ağaçtan düşüyor yeşilin kahverengi kurusu…
Belki akması unuturulmuş bir yığın duru su…
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta