Evvelâ insan mı küser hayata zannediyor sunuz?
Öncelikle gönül küser hayata.
Çekilir yavaş yavaş ıssızlığa.
Eskisi gibi hoyratça esmeyi unutur,
Gök yarılırcasına yağmur yağsa da,
Çölün ortasında yaşamayı göze alır,
Islanmaz bir damla suya muhtaç kalsa da.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta