Tenim ki bir gömlek idi, giydiler bana aşk ile,
Canımda yanan o sırra, dokundu neşter ile
Ben “Hak” dedim, ben “Ben” dedim, küfr saydılar kelâmımı,
Oysa her harf bir sır idi, her nokta: Âlem-i Cem’di.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta