Tenim ki bir gömlek idi, giydiler bana aşk ile,
Canımda yanan o sırra, dokundu neşter ile
Ben “Hak” dedim, ben “Ben” dedim, küfr saydılar kelâmımı,
Oysa her harf bir sır idi, her nokta: Âlem-i Cem’di.
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta