Tenim ki bir gömlek idi, giydiler bana aşk ile,
Canımda yanan o sırra, dokundu neşter ile
Ben “Hak” dedim, ben “Ben” dedim, küfr saydılar kelâmımı,
Oysa her harf bir sır idi, her nokta: Âlem-i Cem’di.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
