İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
İlmek ilmek umut ve sevda işlenmiş bu şiirle yeknesak yaşama.....Çığırtkanlık ancak bu denli hoş bir dinleti edasında doldurabilirdi dinleyen kulakları.....Mustafa Bey,sizin dilinizden bu ezgilere bulanmak güzel.......Saçları ağarmış göçe yeltenen mahsun anılar yok mu parmaklarınızın arasından usulca denize bıraktığınız......Hele o gamzelerin pembecik dokunuşu ,sığındığı yanağa....Ya bir çift kahve gözün, değdiğinde gözlere,buluştuğumuzu sandığımız cennetlerin kekik kokuları akdeniz esintileriyle.....(Siz İstanbul diyorsunuz biliyorum amma ben de akdenizi sıkıştırıveriyorum işte araya:))))))))))Martıların gökyüzünde çizdiği zikzaklar ve uğuldanışı sevdalıya,bu da mısralarınızdan aldığım lezzetlerden biri.....
Yüreğinize sağlık Mustafa Bey:)))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta