Nar Şiiri - Mesut Tari

Sendin, gönlüme değdi gecenin son nefesi
Ne dünüm kaldı bende, ne de yarına meylim
Kan kırmızı güllerden süzülüyor nağmesi
Adını saklarken kendimden, avuçlarda eskidim

Gölgeler düştü, omuza çöktü akşamüstleri
Kim bilir hangi rüzgâr, hangi mevsimlerdesin
Zaman paslı bir kapı aralanmaz perdesi
Yıllardır beklediğim, söyle artık neredesin

İdrak taş kesilir ve susar, geceler cellat gibi
Sürgünüm Kays misali vatanımdır kederim
Leyla dediğin ateş yakar içten içeri
Narında yanmak için bir işaret beklerim