Bir lokma verdinse unutur hemen,
Ne vefa gösterir ne de bir minnet,
Vereni unutur, sanır ki yemen.
Nankör insan bilmez, hiç kadir- kıymet.
Ne bir dostu kalır ne dostluktan iz,
İyiliği görmez, kusur arar hep,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta