Düşünen bir anıt vardı dağların ardında,
Zirvesinde en nankör dağın.
Düşünen bir tunç dikiliyor zirvesinde,
Aurası kor gibi kalmış yüzyıldır yanıyor.
En nankör dağ idi,
Yoktu mecalin, bacakların kansız,
Parmaklarının arasında bir sigara ile,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta