İnsan denen şu yaratık,
Hem cahildir, hemde nankör!
Fazla yapmaz o kritik!
Gözü bakar, kalbi tam kör!
Baş havada, burun gökte,
Kalp marazlı, akıl şekte!
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Âdemoğlu, adamlar var.
Yoksa bile, onlar kadar!
Yıkılırdı, yoksa bu dar!
Müftehirdir, onlarla yer!
Nankör etme, Rabbim bizi,
Tam kul eyle, hepimizi!
Şakir eyle, neslimizi!
Fakir şahin, bunları der!
Allah doğru yoldan ayırmasın. akıcı ve manidar şiirinizi ibret alarak okudum.usta kaleminiz daim olsun . saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta