Yağmur, şehrin omuzlarına çökmüş bir yorgunluk gibi
Sokaklar suskun; adımlarımda yankılanan sadece içim
Mete,
Bazen insanın en büyük kalabalığı kendi yalnızlığıdır
Ve en namütenahi yol, kaçamadığı düşünceleridir.
Sessizlik konuşur bazı geceler, duydun mu hiç?
West Indies,Kızıl Elma,İtaki,Maçin!
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim
Devamını Oku
Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.
Beyazların yöresinde nasibim kalmadı
yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim
zorbaların arasında tehlikeli bir nifak
uyrukların arasında uygunsuz biriyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta