"Namussuz" reddifli bu manzume, klasik Türk edebiyatının (Divan şiiri) biçimsel özelliklerini taşkın, sitemkâr ve didaktik (öğretici) bir üslupla harmanlayan oldukça güçlü bir hiciv ve öğe (yergi) örneğidir.
Şiirde, tasavvufi aşkı ve sadakati terk edip dünyanın geçici zevklerine, paraya ve nefsine köle olan "sahte mukaddesatçı/riyakar" bir tip (zâhid, ham softa) sert bir dille eleştirilmektedir.
Aruzun Mefâîlün / Mefâîlün / Mefâîlün / Feûlün kalıbıyla yazılmıştır. Kafiye Şeması: aa, ba, ca, da, ea... (Klasik gazel/kaside düzeni). Rediften önce gelen "-âr" sesleri (kâr, esrâr, var, gülzâr...) vasıtasıyla zengin kafiye kullanılmıştır. Şiirde yüksek bir ahenk ve ritim hakimdir.
*
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta