Namussuz Şiiri - Köşektaş Türküleri

Yüzüne güler de arkadan yıkar
Ağzından çıkanlar leş gibi kokar
Karanlık ruhuyla bin kuyu bakar
Dostluk hırkasını, giyme boşuna.

Dili dua okur beyni şeytanlık
Yüzü nur sanılır içi karanlık
İnsan sanılır, el altından hayvânlık
İnsanlık postunu, yarma boşuna.

Allah deyip sahtekârlık yapar
Kendi nefsini Hak sanıp tapar
Menfaat görünce yoldan sapar
Adamlık dersini satma boşuna.

Mihrapta eğilir kalbi eğridir
Zalime kul olmuş nefsine bağlıdır
Sorsan hak yolunda güya doğrudur
Yalanın mühürü vurulmuş alna.

Köşektaş toprağı almaz arsızı
Meydanda barınmaz yüzsüz hırsızı
Sileriz defterden böyle namussuzu
Dönüp de aslına bakma boşuna.

Bizim bu meydanlar dürüstü arar
Namerdin varlığı her cana zarar
Mevlana misali verdik biz karar
İkiyüzlü olan girmesin bu yola