Ha bugün, ha yarın derken bu dert beni,
Boşuna uğraştırdı bu nağmert beni..
Herkesi kendin gibi sanmak var ya;
Nağmertmiş dostun tekmesi, çok sert geldi.
Bir sızıdır, etimle kemik arası,
Çok acı verdi dotun tekme yarası,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta