1972--Osmaniye -Finike
ruhun dolaştıgı ahiret ve yerküzünde
geri gelmesiyle başlarım
zindelik bulut gibi ağırlık veren sabah namazına
bir yanan buhurdandır
Taç Mahalın inci mermerinde gönül
sonsuz huzur iklimini kat ediyorum
bir yağmur kuşundan daha özgür
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Ne güzel bir huzur şiiri, konu güzel; çok şey yazılabilir ama birkaç mısra ile en güzelini yazmışsınız...'Fecir öncesi havayı ilk soluyan' herhalde sabah namazının da başka bir ulviyeti var. Kişi en derin uykusundan uyanıyorsa ki oruç ta öyle gösterişsiz hilafsız kalbin tüm samimiyetile ve huzur veren ibadet Tanrı katında daha da muteber olmalı...Çok sevdim bu şiiri ilhamınız bol olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta