Nalan’ım Çağlıyor Ağlatma Beni

Medet mürvet deyip düştüm yollara
Şah-ı Merdan Ali, söyletme beni.
İhlas ile sarıldım ak kollara
Nalan’ım çağlıyor ağlatma beni.

Hasan’ın sabrıyla yansın bu özüm
Hüseyin aşkına yaş döker gözüm.
Kerbela çölünde kaldı bir sızım
Nalan’ım çağlıyor ağlatma beni.

Zeynel Abidin’dir derdimin dermanı
Muhammed Bakır’ın ulu fermanı.
Dönüyor aşk ile vuslat harmanı
Nalan’ım çağlıyor ağlatma beni.

Cafer-i Sadık’ın yolundan gitsem
Musa-i Kazım’la bir olup yetsem.
Rıza’nın katında özümü döksem
Nalan’ım çağlıyor ağlatma beni.

Taki, Naki, Askeri’dir nurumuz
Mehdi ile tamamlanır sırrımız.
Ehl-i Beyt’tir bizim şanımız, varımız
Nalan’ım çağlıyor ağlatma beni.

Kalemsiz Şair’im, özümüz birdir
Sözümüz haktır da yolumuz sırdır.
Sadık kulun gönlü darda mühürdür
Nalan’ım çağlıyor ağlatma beni.