Bir örümcek ağına benziyordu kalbim
Tutulana kaçma fırtası vermeyen ölüm varken
Harcamak isteyene toz bezi bile yeterdi
Çelik kasalara benziyordu ruhum
Sen gibi
Anahtarı kaybeden benden bile beterdi..
Bir suçlu arıyorsun ya
Sensin sürmelim
Dilek fenerindim ben de
Yaktın, bıraktın gökyüzüne
Defalarca
Basitleştirmeye çalıştığım düşüncelerimin kesti bileklerimi
Dünyanın neresine gidersem gideyim gözlerime bağlamam gereken bir kumaş parçası incitti Yüzyıllar önce tek parça kayadan oyulmuş heykelleri
Görmem, düşünmem ve hatta sana anlatman da yasaklanmıştı ey sevgili
İnsanların kendilerince çok önemli dertleri
Yüzümde bir gülümseme, merak maskesi
Boş hayatların bitmek bilmeyen boş hikayeleri
Boğazıma düğümlenmiş bir çığlık
Ruhum açık vermiş saniyelik ya da anlık
Yangınımdan arda kalmış o isim aşağılık
Hey sen sevgilim
Dizlerimin bağı çözülmüş durum vasatlık
Sen ey gecenin de siyahı kadın
Bir ateşi başlatan yüreğin
İzin vermez kor oluşlara
Küller uçup gidemez ya bedeninden
Ezberden tek kelime
Anlam bulamaz hayatında
Ömür geçer çaresiz sokaklarımdan
Her adımda duvarlarım yıkılır
Siyahlara bürünmüş ruhumdan
Buram buram esaret kokuları yayılır
Sesler yükselir korkak adımlarımdan
Biri duyar diye cesaretim kırılır
İnsanları dinliyorum
Hep yaşananları anlatıyorlar
Evladını kaybetmiş diyorlar mesela
Acı hiç yaşanmayanlarda
Kaybedilen evladın
Hiç kutlanmayacak yirmi yaşında
Zaman tarumar bir kayıp düşte
Gözün geçmişte
Ne ararsın ey zalim?
Sen değil mar var yaralı döşte
Omzumda yükümle gelmişim işte
Ne bakarsın, yok halim?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!