sıradışı bir aşkın kahramanı olmuştum
ne Leylaya Mecnundum, ne de Aslıya Kerem
kendime göre aşkı hayallerde bulmuştum
ne ferhat izin verdi, ne de o katı törem
ela gözlü yar idi karakaşlı sarışın
gerisinde kalmıştım aşka doğru yarışın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




düşüncelerin için teşekkürler.. bu şiiri 20 yaşında yazmıştım sanırım. veya 19.. o zaman ki gençlik ateşi. ya hep ya hiç.. oysa şimdi herşeyden bir güzel taraf çıkarmaya çalışıyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta