'biz ayrı dünyaların insanlarıyız, nalan! ' filmi vardı
bahçe sinemasında bir taşranın
son yaz bahçelerinde yapraklar gibi sararmış benzimle izliyordum sahnede seni
sarıp sarmalamıştın valizler dolusu elbiselerini ve tükenmiş mevsimi
göçmen kuş kanadı gibi kapandı kirpiklerin
ve bağ bozumunda üzüm gibi ezildi gözlerinde bir damla yaş
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta