Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Buram buram tasavvuf tüten bir şiir.
'...benim meşrebim zordur.
toprağım kıraç yerden alınmıştır,
her bitki büyümez üzerimde,
suyum ekşimiş şarap gibi tatsızdır,
soluğum yalçın kayaları parçalayan rüzgarlar gibi delidir.
Umuttan çok kuşku vardır yüreğimde,
hoşgörüden çok öfke vardır,
nedensiz düşmanlık gütmesem de,
olur olmaz şeye sevgi beslemem ben.
Haktan yanayımdır ve de hakikatten.
Bu yüzden sevginin hak edenin hakkı olduğuna inanırım.
Hak etmeyene sunulmayacak kadar değerlidir sevgi.'
ÖLMEDEN ÖNCE ÖLMEK GEREK...
der Hz. MEVLANA.
Değerli şiiriniz bana bunları anımsattı. Kutluyorum Nimet Hanımcığım. Muhteşemdi... Nicelerine...Saygı dolu sevgimle...
kalemin içtenliğini görüyorum. sevgiler ulvi olmalı.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta