ben eski nakkaş
sırmayla bezedim iç avluları
kanatları ıssızlığa açılan kapıları
ben eski nakkaş
taş değil işlediğim kendi bedenim
deştikçe açılıyor ateşin rengi
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Sözcüklerde güzel nakşedilmiş. Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta