Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Boşlukta yalın çıplaklıkta duran sandalyede
Oturan kadın
Çünkü ben kadın değilim
O kadın oturmuyor duruyor öylece
Boşluğunda çıplak
Üzerindeki giysileri de boşluğunda dokunmuş

Selam verdim arkadaşıma
İçinden canavar büyütmüş canavarlaştı
Başladı anlatmaya da anlatmaya
Bulmuş bedava arkadaşı, paralısı akıllı doktoru
Aklının da farkında değil
Sen akıllısın desem kesmez konuşur da konuşur

Çok mu seviyorsun onu
Çok mu inanıyorsun ona
Dikkat et ama
Bir an sevgi gardiyanlığını unutur
İnanç kilidini açık unutursan
Kaçar

Seni Ham Yaparlar
Bakma görme, duyma ve işitme
Seni ele geçirirler, her şeyi yiyemezsin
O kadar düşüncen yok
Çocuk
Daha çok ekmek yemen lazım

Aşk anlatılmaz dili yok milleti
Dünyası evreni oluşum öncesi
Ben düşmüşüm seni görmüşüm
Ah aşk birlikte düşmek
Yokluğun öğrencisi olmak

Seni Sevdim Ama Nasıl

Seni sevdim, seni birdenbire değil usul usul sevdim
Gülten Akın (Seni Sevdim)

Su akar hava eser
Yeryüzü bakışlarımda manzara belirir
Gündüzün ışık pozu gecenin karanlık banyosu
Soğuk sıcak ilişkisi rüzgâr
Yolculuğumun kalbi
Bağrım açık yolum açık gönlüm hoş ruhum şen

Sen Kimsin Ben Ne Yapıyordum
Kayalıkların başında kurt ağaçların dallarında kuş
Kurt ulur kuş uçar koş koş
Suda balık göletlerde timsahlar
Yüz yüz
Timsahla gergedan karada fil

Sensizlik, bir başına bir boy.
Yanımın da olsan boy boy çocuklarımız olurdu.
Enine boyuna bir hayat yaşardık.
Bir aile olmak hayatımızı gezdirmek
Bir kâinat.

Suyu içen toprak toprağı yiyen Kızılırmak.
Suyu içen adam, adamı içen Kızılırmak.
Senin savaşın bir olmaktır, Türk gibi çoğalmak.
Kızıl Dağdan doğdun deniz çoğaldın, Karadeniz.

Ömer Seyfettin’le görüştün okuruna vardın.