Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Ölüm Tarihim

Bir kedi yüzüyor
Çimenlerin üzerinde geziyor
Şimdiden ölüm tarihimi yazabilir miyim?
Diye düşünüyorum, çünkü önüm boş

Dikilmişler!
Yerde yatan bir adamın başında.
Yer gök dik, bir adamın yatayında.
Barış zamanı bir yatay çizgi.

Ölmüşler!

Ölümüne
Kendime olan çabamda
Ölüme çalışıyorum ölümüne
Zamanla kendi mi öldürürüm
Bak doğa ölüyor
Ben niye ölmeyeyim

Ölümüne sevmek; ölümüne sevinmek.
Yer çeker ölüm can çeker.
Can şeker.
Yer tuz kusar.

Sevdiğim öldü mü sevdiğimi gömdüm mü beni kim gömecek.

Adam dikilmiş bir kaşa bakışları ayakta duruyor.
Bir ağaca bakıyor rüzgârla raks eden,
Bir dansçı oluyor kafasının içinde hülyasına kapılmış.
Kendisini bir kadına teslim ediyor kendisine o kadını teslim alıyor.
Yer gök bir beyazlık içinde kayboluyor.

Ölüm benim gülüm ölünce güleceğim.
Cesedim put kessin tanışlar surat assın yağmur yağacak,
Doğa şenlenip canlı gülecek.
Doğunca ağlamıştım.

Aklıma geldi
Doğuştan geldi
Bir dünyada yaşıyoruz
İletişim bilişim ve oluşum
Bir oluşum

İkincisini tanımıyorum
Birinci kayınbabamın öldüğünün haberini aldım
Ve onunla
Yani bir ölüyle konuşmaya çalışıyorum
Sanırım düşünmek
Ölülerle konuşmak ve konuşamamak bilmemek

Ortada iş her şey
Ortada olan adam
Kıyıda köşede kalmış zavallı
Doğdu doğacak öldü ölecek hasta
Adam hasta olmasın yatağında kalmasın

Ömür denen şey
Zaman doluyor…
Ölünce göm toprağa
Başına dik bir fidan
Çam olsun
Tek bir dal büyüsün