Nağmet Olurmuş Şiiri - Sezai Efiloğlu 2

İçi çiğ anladık sayma adamdan,
Selâmı heyt kendisi layt olurmuş.
Olmamış insanı koparma daldan,
Kelamı sert içi nağmert olurmuş.

Ne amca tanıyor ne baba dayı
Gerdirir millete ok ile yayı
Dağlarda odundur yada bir ayı
Özü hâmsa kabuğu sert olurmuş.

Duyduğunu yetiştirir yutmayıp,
Ağzı çok lâf yapıyor unutmayıp.
Bir dediği ötekini tutmayıp
Sözü gâmsa, insana dert olurmuş.

Efiloğlu başa gelen gadâm,sa,
Elimden ne gelir adam madamsa.
Tepeden tırnağa adam adamsa,
Özü sözü tamsa o mert olurmuş.