Bir nağıl içində yaşayırdım mən,
Hər kəs bu halıma gülənə qədər…
Deyirdim, sən mənim güvən yerimsən,
Özüm öz gözümü silənə qədər…
Kimsə nəsə desə həmən danırdım ,
Mən səni hamıdan əziz sanırdım,
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta