Sadece akşam üzeri övdüğün çiçekler gibiyim
Sabahları sulamaktan acizsin
Herkes sahipli ama ben sende anonim
Farzet ki aynı yoldan üç kez geçmişsin
Aslında hep farklı taşlar değmiş ayağına
Ama sen ayrıntıya mahal vermemişsin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta