Nafile ne yapsam aşk bu kadarmış
Sıcağı kalmadı bitti güneşin
Yalnız ayrılıktı ölüm değildi
Gözlerime perde oldu gidişin
Ayrılık esmeyen uslu rüzgardı
Ayrılık rüzgarlar bir fırtınaydı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta