İçimde bir volkan kaynar ki, nasıl;
Nedâmet hissiyle kıvranır oldum...
Kurtar beni benden; çek, kopar, asıl!
Kendime de hakîr davranır oldum! ..
Bin pişmân hâldeyim ettiğim işe;
Gözümden kanlı yaş boşanır, akar...
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Cok sahane. Tebrikler kardesim
Acı çektiğiniz her halinizden belli. Yalnız bu üslupla da yankı bulmaması imkansız.
Üstat bu pişmanlığını ben de derinden hissettim. Her kime yazmışsanız anlar her halde.
Kim yaktı sizin canınızı bu kadar?
çok akıcı, başarılı bir şiir, kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta