1 mart 1961 Iğdır Tuzluca kağın köyü
Nacaristan
gözlerinde beni, bana ait bişeyleri,
bana ait gözyaşları aradım, yoktu...
buda ile peşte gibi kopuktu,
yine de buda ile peşte' nin buluşmaları
ellerimizden çoktu.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta