Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir dürüst'ün çaresizliğini şiire anlamlıca işleyen kaleminizi kutluyorum. Yüreğinize sağlık, saygılar...
Güzel şiir.İlgiyle okudum.
Yaşamın yankılandığı yerde eylemsizlik yoktur.Yorulsak bile 'devam' demek durumunda değil miyiz?
Kutluyorum Sayın Şair.
Nicelerine.Erdemle.
Oktay bey kutluyor ve saygılarla tam puan
Felek bazen pabucu ters giydiriyor insana...İyi insan olup olmamasını göz önüne almıyor, maalesef!..Kutlarım, saygılarımla...
bir kere düşmeye gör hocam, insanın yüreğine yapışır kalır naçarlık..ondan sonra da vuran vurana..
selamlarımla
tebrikler üstadım
malesef üstadım,dünya güzel insan oğlu acımasız,çıkarlar kıblemiz olmuş naçarız işte tebrikler duyarlı kaleme
hayatın gerçekleri.
güzeldi.....naçarlık çaresizlik demek. (na çare çaresiz;) Farsça bir sözcük.....
kutluyorum usta kalemi.....
Çok güzel
bir konu işlemişiniz
tebrikler
Oktay hocam,
selam ve
mihabbetlerimle...
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta