Ey alemlerin Rabbi, kudretin sonsuzdur,
“Kıyamet yaklaştı, ay yarıldı” der mübarek sözlerin.
Bir ay ki semada parladı, kalplere bir nur vurdu,
Fakat gafiller, “Bu devam eden bir büyü” diyerek yüz çevirdiler.
Senin her kelamın bir apaçık öğüt, her ayetin bir ibret,
Nice kavimler geldi geçti, her biri kendi azabını çekerek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta