Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
candan tebrikkkkkk
Bir efsanesin benim için.
Yazar oldum romanlara,
Şair oldum mısralara sığmadın.
Resmini çizdim tualine atmosferin,
Gözlerinde kayboldum.
Ayrı dünyalı mısın, nesin?
Bıktım bu umutsuz bekleyişten.
Beni geri ver n’olursun..
Sevda böyle bir şey dedirten bir çalışma,yüreğine sağlık kısa öz ve güzeldi,saygı ve selamlar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta