rüyalar
rengin değil artık
bulanık ve gri
saçlarım tebeşir tozu
ölümün beyaz işaretleri
beni yarım bırakıp gittiğin
o soğuk Şubat’tan beri
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Hüzün damlamış mısralara yine. Şubat, cemre mevsimi. Bir yıl götürdüğünü, geri getirir bir başka sene. Ney çile söylese de insandan. Gün gelir neşv-ü nema'ya döndürür yüreği...
dua ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta